Sjun!

En toen was het zover, mijn lieve vriendinnetje ging trouwen. We hebben elkaar leren kennen en merkten dat we een creatieve klik hadden. Dat heb je niet met veel mensen, sommige creatievelingen zijn bang dat je dingen namaakt of ze vertellen je net niet alles, wat ook logisch is. Met haar is het als thuiskomen, we zijn even oud, hebben kindjes, een vent die in de bouw werkt ;) Beide een ouder verloren niet zo lang geleden en hoewel we echt niet over alles hetzelfde denken zit het op creatief en gezellig vlak goed. Hoe het precies begon weet ik niet meer, maar op een gegeven moment ging vriendin-lief trouwplannen maken. En we appten wat op en neer. De een had een idee en de ander voerde het uit. Het was eventjes alsof ik zelf ging trouwen. Samen maakte we zo'n ibiza style wegwijzer. Deze had ik in de planning staan voor een kinder workshop en toen ze het zag kwam er weer een trouw-idee. Met dit als resultaat. Ze maakte er weer een feestje van, ik een gedeelte van de plankje...

  Naja tutorial, klinkt heel ingewikkeld, het is heel simpel, een beetje creatieveling zou er zelf ook al op gekomen zijn. Wat heb je nodig: -           Transparante zakjes formaat postkaart met een zelfklevend randje (niet noodzakelijk/wel handig) -           Rolmes -           Snij liniaal -           Snij mat -           Dubbelzijdige tape -           Hip kadopapier Dit is alles wat je nodig hebt   De tape en de zakjes heb ik ooit gekocht bij Harlekino in Gulpen, ze hebben ook een webshop. Het inpakpapier met de panda’s –Eef Lillemor- kocht ik vorig jaar, ontzettende gave dingen maakt zij o.a. accesoires en zelfs behang! En het snijmes en de snijlat had ik zelf ;) Ik kocht de...

Ik zag eens ergens knooplampjes voorbij flitsen. Die vond ik gaaf. Voor de communie van Keano maakte ik samen met een aantal vriendinnen knooplampjes voor een heel dorp (zo zeg je dat) Maar die knooplampjes waren (naar mijn mening) identiek aan een collega creatieveling, dus niet mijn idee en zoiets wil ik absoluut niet verkopen. Als ik wat maak, moet het niet compleet gekopieerd zijn van iemand anders, dan vind ik alles behalve bijzonder. Het wiel uitvinden probeer ik namelijk allang niet meer. Je eigen draai eraan geven is wel zo belangrijk. Theelichtjes erin vond ik ook al niet zo'n strak plan i.v.m. brandgevaar. En om mensen nou gebruikte appelmoes potten te verkopen zag ik ook al niet zitten. Ik kocht glazen mini potjes (hoogte 8,5cm.), die je overigens ook fijn kunt gebruiken om een gehaakt potje of dekseltje mee te maken win-win. En besloot dat dit mijn bloemhangers werden. Met een vers (of nep) bloemmetje erin kun je ze gezellig aan het raam of balkon hangen, zelf...

Als mijn moeder wat schreef vroeger kwam dat echt binnen daarbij had zij een constant handschrift (ook al vond ze zelf van niet). Of het nou een boodschappenlijstje was of een gedichtje in mijn poezie album, snel of langzaam, ze schreef altijd hetzelfde.  Ik daarin tegen klieder wat af. Als ik in een vriendenboekje voor vriendjes van de kinderen moet schrijven slaat de paniek al toe. Als ik dan blader en zie hoe netjes al die mama’s en papa’s schrijven denk ik, kindje toch? Waarom geef jij nou het boekje aan een van mijn kinderen? Zo is het toch gelijk verpest? Maar ja, dat kan ik natuurlijk niet zeggen aan al die mama’s en papa’s hun kind zou ontroostbaar zijn dat mijn kinderen niet in het boekje willen schrijven, alsof ze hem/haar niet aardig vinden, wat natuurlijk niet het geval is. Het probleem zit echt bij de mama ;) Maar schrijven heb ik wel altijd leuk gevonden, zowel verhaaltjes schrijven (die verzon ik naar het schijnt al toen ik net kon praten) en schrijven –letter...

Je kent het wel net als je niet meer weet waar je moet beginnen krijg je een supergave opdracht waar je geen nee tegen kunt zeggen. Voor nieuwe dingen ben ik z.w.z. altijd in maar deze kubus was echt een uitdaging en stond al veel te lang op mijn to do lijstje. Twee vliegen in één klap! Het geboortekaartje erop maken is stap een, maar dan wil je natuurlijk ook wat op de zijkanten. Dus die details moest ik zelf even fabriceren. Als kers op de taart natuurlijk een rammel balletje erin. Ik heb deze kubus met veel plezier gemaakt en de volgende keer ga ik het anders aanpakken. Maar voor nu zal baby Renske er vast veel plezier aan beleven. Liefs, Linda

Voor de carnaval vroeg iemand mij een naamslinger, jow geen punt.. Een paar dagen later kreeg een PB met een foto van het geboortekaartje, ik begon langzaam te snappen wat de bedoeling was. Toen er onder de tekst "misschien iets met de giraffe erop" kreeg ik het acuut spaans benauwd. Het hoefde ook niet perse als het geboorte kaartje.. Nou bijna dan, maar dan wel in één kleur.. Ik vond hem zelf aardig gelukt en was helemaal blij met het resultaat! Met de foto's wat minder natuurlijk, maar ik ben géén fotograaf! Leuke vlag, slechte foto ;) Maar daarbij hield het niet op, ik heb de afgelopen maanden echt waanzinnig veelzijdige opdrachten gehad. Niet het standaard maar gewoon het #durf te vragen idee.. - Een slinger voor een bruidspaar, waarbij ik meteen mijn nieuwe vlaggetjes mocht testen; - Een naamkussen maar dan net wat anders dan normaal; - Een idee bedenken voor een communiegroep (niet onze eigen in het dorp hoor!) - En nu heb ik weer e...

Zoals jullie weten ben ik gek op uiltjes. Deze drie toppertjes maakte ik voor diverse doeleinden. Twee leukerds zijn voor op een communiebord en eentje als kraamcadeau. Ze blijven leuk! En geen enkele is precies hetzelfde. Vanavond een workshop waarvoor ik een van deze uiltjes maakte. Verder wil ik vertellen dat ik met iets totaal anders bezig ben op het moment -ook de voorbereidingen van de communie natuurlijk- maar het hoor wel een beetje bij mijn geboorteborden en kraamcadeautjes. Het geeft er een andere dimensie aan zal ik maar zeggen ;)