Wat vind ik het leuk om naamslingers te maken! Toen ik zo'n slinger voor het eerst zag dacht ik "ow, das iets wat zo gepiept is, uurtje?" Uhm... niks is minder waar. Het begint al bij stof knippen, knip maar eens een paar rechthoeken, dat gaat niet zomaar, dan zul je eerst moeten aftekenen, dan knippen, maar knip niet scheef want dan kun je de volgende weer eerst recht gaan maken (ervaring). Inmiddels wat slingers verder kan ik mededelen dat ik overgestapt ben op een rolmes en een degelijke snijmat inclusief quilt liniaal, kost wat, maar het scheelt een hoop werk. Toch zul je ook daar handigheid in moeten krijgen.
Mijn allereerste slinger was voor mijn neefje, ik geloof dat ik er enthousiaster over was dan hij, maar dat mag de pret niet drukken.
Het was voor mij een uitdaging om deze te maken, maar er volgden meer, veel meer. De laatste die ik heb ik gemaakt was voor broer en zus.
Mijn allereerste slinger was voor mijn neefje, ik geloof dat ik er enthousiaster over was dan hij, maar dat mag de pret niet drukken.
Eentje wat ik heel bijzonder vond om te maken was die voor het dochtertje van een lieve vriendin. De start van het kleine hummeltje was niet zo best en de zwangerschap was helaas al ook niet vlekkeloos verlopen. Toen ik de slinger onlangs op de doop van de kleine meid zag ophangen voelde ik me trots maar besefte ik ook weer hoe bijzonder een mensenleven is. En hoe fijn het is om zulke lieve mensen om je heen te hebben.
Fijne zondag!
Reacties