Sjun!

En toen was het zover, mijn lieve vriendinnetje ging trouwen. We hebben elkaar leren kennen en merkten dat we een creatieve klik hadden. Dat heb je niet met veel mensen, sommige creatievelingen zijn bang dat je dingen namaakt of ze vertellen je net niet alles, wat ook logisch is. Met haar is het als thuiskomen, we zijn even oud, hebben kindjes, een vent die in de bouw werkt ;) Beide een ouder verloren niet zo lang geleden en hoewel we echt niet over alles hetzelfde denken zit het op creatief en gezellig vlak goed. Hoe het precies begon weet ik niet meer, maar op een gegeven moment ging vriendin-lief trouwplannen maken. En we appten wat op en neer. De een had een idee en de ander voerde het uit. Het was eventjes alsof ik zelf ging trouwen. Samen maakte we zo'n ibiza style wegwijzer. Deze had ik in de planning staan voor een kinder workshop en toen ze het zag kwam er weer een trouw-idee. Met dit als resultaat. Ze maakte er weer een feestje van, ik een gedeelte van de plankje...

Ik kreeg een leuke vraag, althans dat dacht ik, of ik een houten huisje wilde maken. Tuurlijk, Linda wilde dat heel graag doen. Ik dacht er over na (maar had eigenlijk alweer te snel JA gezegd) en kwam tot de conclusie dat ik misschien over de streep ging. Ik heb me qua handmade gericht op baby's en kinderen, hier en daar een wat volwassener tekstbord in mijn eigen stijl op het houten hart en de ster. En inderdaad een houten huisje ergens in oktober vorig jaar. Je ziet tegenwoordig overal die leuke steigerhouten huisjes -TE schattig- in veel variaties. Mijn variatie zal ook wel al ergens bestaan, want zoals laatst iemand zei "Sjun by Linda heeft het wiel niet uitgevonden". Dat klopt! Dat is een van de redenen dat ik geen uitvinder ben geworden, die ambitie heeft onze zoon al ;) Ik besloot te overleggen (met derden). Het houten huisje heb ik gemaakt, uiteraard in mijn eigen stijltje. Ik wil niemand voor de voeten lopen of iemand te kort doen, niet dat je daarmee zov...