maandag 26 oktober 2015

Gelukhoutjes




Een tijdje geleden, toen ik mijn plannen in duigen zag vallen kwam er op een dag een geluks-vlopje! Zomaar… van iemand die ik niet eens persoonlijk kende, alleen via mijn creatieve baantje.
Er zat een geluks-armbandje in, erg origineel!
 Eerlijk gezegd zit het armbandje nog netjes in de verpakking –te mooi om uit te pakken-!
Ik vond het zooooo lief van haar en ik had zo’n big smile dat ik het idee in mijn achterhoofd besloot op te slaan.

Een paar weken terug hoorde ik dat een vriendin wat problemen had en ik bedacht me dat zij best wat “geluk” kon gebruiken. Ik besloot een –houten schijfje, met hartje, bedeltje, touwtje en tekstje- zoiets jah te maken.
Een originele naam vond ik niet, heb ik nog steeds niet, een luckje?!
In ieder geval plaatste ik het op facebook en een dag later kreeg een pb bericht met een nogal heftig verhaal. Deze mevrouw wilde iemand zo’n geluksbrengertje kado doen, omdat het verhaal nogal binnen kwam bij mij en ik verder nog niet zo heel erg hard had nagedacht besloot ik het te doen en dat was het.



Maar…. Ik  vond het toch wel een erg leuk plan en besloot ermee aan de slag te gaan.
Hoewel ik natuurlijk ook wel weet, al hang je er een kerstboom vol mee, geluk niet afhangt van een stukje hout!

De achterliggende gedachte is dat je iemand een gelukshoutje geeft die het nodig heeft, dan kan zijn:
- iemand die een dierbare heeft verloren;
- iemand die in een vervelende situatie zit;
- iemand die het gewoon even nodig heeft;
- of gewoon omdat het leuk is! Als bedankje ofzo.

Je laat eigenlijk weten dat je aan hem of haar denkt. 



Het gelukshoutje is uiteraard handgemaakt en bestaat uit een houten schijfje, gehaakt hartje, kraaltjes, een hangertje/bedeltje of labeltje met tekst, veertje en touwtje. Natuurlijk mag er een persoonlijk kaartje mee EN de prijs is inclusief het verzenden naar de persoon voor wie het bestemd is.
Dit alles voor maar € 4,95 –inclusief verzendkosten en bubbelenvelop-

Over alles wat er op- en aan hangt is nagedacht.. Het zijn de kleine dingen die het doen.
En er is zeer zeker ook ruimte voor je eigen ideetjes. Laat het weten en we maken er samen wat leuks van.



Misschien heb jij binnenkort een geluks-vlopje bij de post!

Linda

zaterdag 24 oktober 2015

Leren labels & stempels

Ik dacht weer origineel te zijn toen ik vorige maand nieuwe holpijpen kocht. Die dingen zijn helemaal niet goedkoop en ik had nog nergens kleine ronde labeltjes gezien. De holpijpen bleven weken in de doos inclusief nieuwe stroken leer, dom natuurlijk.

Natuurlijk... hoe kan het ook anders was is te laat met mijn kleine labels. Ook deze zijn weer volop te koop. Never mind, ik had ze nu toch dus nadat ik vanmiddag 3 naamslingers had gemaakt kon ik mijn doosje open maken -schaam-. Voor hetzelfde geld was het doosje gewoon leeg ;)
Nee hoor, er zaten 2 holpijpen in en leer, netjes verpakt. Ik besloot meteen aan de slag te gaan. Meteen zag ik al dat het leer dunner was dan het leer dat ik normaal gebruik. De nieuwe kleinere holpijpen en het leer lieten mij deze keer dus in de steek, al moet ik zeggen dat voor iemand die iets mankeert aan haar schouder dit wel net wat fijner sloeg.

Ik besloot een hele stapel uit te stansen waarna ik ze met mijn ster en hart stempels bewerkte, de overige bewerkte ik met een echte stempel -oftewel met stempelinkt-. Mijn eigen logo, wat ik daarna verzegelde. Deze labels zijn voor mezelf, en ik vind ze erg origineel. Zo hoef ik niet meer perse dure labels te kopen maar kan ik deze gewoon zelf maken, ik maak overigens ook wel een labels met stof voor aan mijn naaiwerkjes.


Oefening baart kunst.. Dit waren de eerste twee exemplaren, uiteraard in mijn lievelingskleur en in zwart. Ik zal komende week nog eens een test gaan uitvoeren op de stroken gekleurd die ik al een eeuw hier heb liggen, wordt vervolgd..


Ik vind de kleine nu al leuker dan de grotere (staan niet op de foto) labels die ik had. En deze ga ik ook gebruiken voor mijn gelukshoutjes en voor de dromenvangers, want bij een klein mens horen kleine labels.
Ik vind het wel spannend of ik deze binnenkort ergens ga terug zien, maar ik kan adviseren hoor! Het is eigenlijk veel makkelijker dan de met een slagstempel gestempelde labels. En ze zijn best uniek, tenminste als je een originele stempel gebruikt!

O ja, en mocht je rondjes (zonder iets op) willen overnemen dat kan hoor! Ik heb ze in overvloed ;)
Misschien maak ik er wel een facebook actie van?
Maar daarvoor zal ik eerst wat gekleurde gaan stansen, leuk toch?

En dit is dan eindelijk mijn eigen naamslinger! Helemaal blij mee, zo ben ik toch een beetje herkenbaar als ik op een kerstmarkt ga staan.


Fijn weekend!
Linda

donderdag 15 oktober 2015

Schrijven en bloggen



Ik ben geen blogger en ook geen schrijfster, als ik wat schrijf, komt in me op. Gewoon, zomaar. ’s Nachts wordt ik wakker van een thema of een onderwerp en zou ik het liefst gaan schrijven, maar ook tijdens mijn werk, op het toilet, onderweg. Ik vind schrijven namelijk heel leuk. En het is nog leuker als iemand het leest of als je kunt delen. Alles schrijf ik op. Ik maak lijstjes van wat ik moet doen, ik schrijf een gedichtje voor op een kaart, ik schrijf teksten voor in een boek dat ik ooit zou willen maken om vervolgens alles weer in de versnipperaar te stoppen, want wat heeft het voor nut? Dat gedichtje is niet leuk genoeg, die tekst niet goed genoeg, dat boek komt er toch nooit. Daarna heb ik dan weer spijt want een tekst komt in je hoofd op en later weet ik het niet meer goed te verwoorden.


Ik ben geen reclame mens. Kan geen goede teksten maken voor reclame over een product. Ik kan het product wel maken of die workshop geven, maar die knallende tekst erbij ontbreekt. Daar zijn mensen voor die daarvoor hebben geleerd en die dat wel kunnen, ik dus niet.

Schrijven is zo’n ding. Er is iemand in mijn leven die bewust of onbewust vaker na een nieuwe blog zegt dat niet iedereen kan schrijven, daar zijn cursussen voor en sommige mensen hebben het gewoon en anderen niet, dat wordt dan gezegd tegen mij. Moet ik dat opvatten als in –jij kan niet schrijven, stop ermee- of als in –je moet een schrijfcursus volgen en niet maar wat gaan bloggen-?
Ik weet het niet, eerlijk gezegd interesseert het me ook niet, ik schrijf wat ik wil en wanneer ik dat wil en waarover ik dat wil, en probeer ook nog rekening te houden met gevoelens van anderen. En als je het niet wilt lezen, lees je het niet, toch?

En natuurlijk maakt ik typefouten, schrijffouten, foute zinspelingen en noem maar op. Maar ik vind schrijven gewoon zo leuk om te doen. Ik ben een gevoelsschrijver.  Lekker alles van je af schrijven. Ik gebruik vaker het spreekwoord –schoenmaker blijf bij je leest- dat vind ik ook, maar met schrijven blijf ik lekker eigenwijs. Er zijn mensen die mij haten om wat ik schrijf maar er zijn ook mensen die het wel leuk vinden. En voor die laatste categorie en voor mezelf blijf ik lekker schrijven. Gewoon schrijven om te schrijven, over helemaal niks ;)

Fijne dag!

vrijdag 9 oktober 2015

Workshop Dromenvanger

Je ziet ze overal.. dromenvangers. Ze zouden nare dromen weren volgens een indianenvolk uit Noord-Amerika. Bij een dromenvanger denk ik zelf meestal aan een soort van spinnenweb met daaraan vooral heel veel veertjes. Dat is allang niet meer zo. Tegenwoordig zie je in allerlei varianten. Ik besloot voor een gehaakte versie te gaan. Dat ligt dicht bij het geen wat ik doen en kan gemaakt worden in allerlei variaties qua kleur en patroon.


Voor de workshop bij Harlekino die op zaterdag 17 oktober van 11.00 uur tot 15.00 uur plaats vind, heb ik een apart patroontje gemaakt. Je kunt je opgeven via de facebook pagina van hun of via de website of je loopt gewoon even binnen, Passage 15 te Gulpen.
De kosten zijn € 9,95 per persoon, inclusief koffie/thee een broodje tussen de middag en de materialen.

Er wordt gehaakt met stokjes en mocht je nog geen stokjes kunnen haken, dit heb je zo onder de knie!






Het zou ontzettend leuk zijn als jij ook komt. Vol = vol!




Ik hoop je de 17e samen met Marjo te mogen begroeten, tot dan!

Liefs,
Linda


maandag 5 oktober 2015

Smile

De eerste haak inloop dag zit erop en wat was het LEUK! Ik heb geleerd dat hoe minder je verwacht hoe leuker het is. Er waren 2 meiden van mijn leeftijd (iets jonger), een meisje van 12, die al heeeeel goed kon haken, wat oudere dames. Echt een leuke middag.

Fijn dat haken ook in is en dat er echt nog mensen zijn die het willen leren of die het willen oppakken. We maakten een klein schattig uiltje. Ik had mijn eigen haakwerkjes meegenomen maar ze bleven fijn in mijn tas, iemand wat leren blijf ik zo ontzettend leuk vinden. Zoals dat tegenwoordig sjiek heet "kennis overdragen".

Over 2 weken ga ik bij Harlekino een workshop geven, daarover later deze week meer.

De titel van dit bericht is smile en daarover wilde ik eigenlijk schrijven. Vanochtend kreeg ik het volgende compliment: Jij lacht altijd met alles, de situatie waarin ik het gezegd kreeg was alles behalve grappig, maar doordat veel bij mij niet grappig is, probeer ik aan de meeste dingen een positieve draai te geven en er mee te lachen. Alleen dan hou ik al deze ellende vol. Natuurlijk wordt me dat niet altijd in dank afgenomen en ik ben ook absoluut niet het type van  -een dag niet gelachen is een dag niet geleefd- want dat vind ik onzin, als er niks te lachen valt hoef je ook niet te lachen, toch?
Maar ik vind gewoon zoveel grappig. Ik mag het misschien niet zeggen maar als ik 's morgens de kinderen naar school heb gebracht zit ik vaak al in de auto te gieren. Er zijn nl. mensen die 's morgens kijken alsof er iemand overleden is, nu kan dat zo zijn, maar geen weken achter elkaar. En natuurlijk oordeel ik niet want ik weet niet waaraan een ander denkt en of die persoon wel gelukkig is, misschien heeft hij/zij wel een rotleven waarvan ik niks weet en dat gun ik ook niemand. Toch lach ik erom, ik lach niemand uit hoor, ik denk dan gewoon "zou ik zelf nou ook altijd zo chagrijnig kijken"? Misschien wel. Het zal vast wel eens voorkomen, misschien zelfs dagelijks!

Terug naar de moraal. Ik was bij mijn moeder en kreeg het compliment mijn moeder heeft ontzettend veel pijn op het moment en ze moest schone lakens krijgen, als de thuiszorg kwam of ik dan even kon assisteren, ze zou me bellen waarop ik zei "u mag altijd bellen, maar ik weet niet of ik opneem".. Voor velen erg ongepast en totaal niet grappig maar ik vond van wel, ik vond het niet alleen grappig, maar hilarisch! En mam zag er ook de humor wel van in. Als je weet hoe erg je moeder er aan toe is, elke dag onzeker is en je zelfs met de mobiel naar het toilet gaat bang dat er is mis is, weet je hoe serieus ik alles neem en met welke angst ik leef, dat ik een meter van mijn stoel opspring als de telefoon gaat. Maar toch, af en toe lachen kan geen kwaad. Het maakt het leven zoveel makkelijker, niet te druk maken om kleine dingen er zijn al grote problemen genoeg, denken in oplossingen en niet in problemen, deze woorden gebruikte ik gisteren nog tegen een vriendinnetje. Maak het jezelf niet onnodig moeilijk er zijn al te veel dingen die moeilijk zijn.

En wat nog veel erger is? Mijn vader kwam vanochtend binnenwippen en ik heb hem pas net gebeld om hem te feliciteren, jaja ik was zijn verjaardag vergeten, sorry pap! Grappig he???

Fijne maandag,

Linda

donderdag 1 oktober 2015

Vrolijke peertjes

Dat ik van peertjes hou (en uilen) is niks nieuws dacht ik.

Het begin van de peertjes sleutelhangers was gelijk het begin van een nieuwe peertjes-verslaving. Ik maakte gelijk een patroon van een drupje dat je hier kunt vinden.
Ooit had ik in een handwerkboek een grotere peer gezien en die wilde ik ook nog eens haken. Maar ja, in welk boek. Gelukkig beschik ik over een redelijk goed fotografisch geheugen maar dan nog, ik moet dan toch weten of ik dat boek nog heb, wat het voor een boek was en nog belangrijker waar dat boek zich in ons huis bevindt. Of ligt het misschien in mijn *kuch* atelier?

Vorige week vond ik het, op de voorkant staat geen peertje maar gelukkig liet mijn geheugen mij niet in de steek pfieuw..

En ik haakte dit peertje..

De sleutelhanger is een stuk kleiner natuurlijk en volgens het originele patroontje zonder mond, inmiddels maak ik ze alleen nog maar met mond, maar op de foto heb ik eentje gezet zonder mond, heeft hij ook niks te zeggen.


Het patroon van de grote peer is oorspronkelijk een frans patroon van Sandrine Deveze uit het boek Tendre Crochet. Ik kan op zich wel de maanden van het jaar in het frans en me voorstellen lukt ook nog wel, dus wat was ik blij dat ik gewoon een nederlands patroon van deze oorspronkelijke briefverzwaarder had.

Het patroon dat ik gebruikte komt uit een oude mollie makes van 2014. Waarschijnlijk niet meer te krijgen, maar mocht je hem wel in je bezit hebben haal hem dan snel uit de kast.
En anders... met google kom je vast ook wel een heel eind.



Een complete fruitschaal kun je maken en natuurlijk staat dat ook nog op mijn W.I.P. lijstje.
Ik haakte het peertje met scheepjeswol stone washed rose XL en haaknaald 5 (als ik het goed onthouden heb). De haaknaald was blauw, dat weet ik dan weer wel!


Verder vond ik een bolletje Katia en daarmee heb ik ook al een leuk plan bedacht. Maar omdat patronen mij niet altijd bevallen haak ik er maar wat op los. De kleuren zijn in ieder geval leuk!


Voor de mensen in de buurt: 
A.S. ZATERDAG 3 OKTOBER 2015 VANAF 13.00 HAAK INLOOP BIJ HARLEKINO!

Wordt gezellig!

Tot dan!

Liefs,
Linda