Sjun!

Een betere titel dan hout kan ik vandaag op deze prachtige zondag in de herfst, of is het zomer? niet vinden. Na heel wat grote harten gemaakt te hebben vond ik het wel leuk eens een klein hart te maken. Een vrolijk kleurrijk uiltje op een paars hart. Het hart is voorzien van 6 lagen verf, niet omdat dat moet, maar omdat steeds de kleur niet beviel. Nu bevalt de foto me weer niet, maar ik kan niet wachten om het te delen ;) Ik had bij de uilen nieuwe vleugels en poten uitgeprobeerd en ik vind het resultaat zelf helemaal goed. Precies zoals ik het wil. Eigenlijk was het hart hieronder eerder in de maak, maar het gekleurde vleugelloos uiltje lag al langer en omdat ik het taupe hart aan iemand kado wilde geven moest ik die nieuwe vleugels toch ergens uit proberen. Mijn lieve vriendinnetje had ik verteld dat ik iets voor haar ging maken. Ik wilde iets proberen met het kleiner hart en waarom voor haar? Gewoon omdat ze me accepteert zoals ik ben al 20 jaar lang. We zijn de laatste...

Ik was altijd van het niet afmaken. Dat wil zeggen ik begon aan honderd en een ding en niets maakte ik klaar. Creatief gezien dan. Het ging de laatste jaren al beter maar sinds ik mama ben, ben ik op dat front in positieve zin veranderd. Ik vond en vind het nu wel belangrijk om iets af te maken. Dat is ook de reden dat ik nooit aan grote dingen zal beginnen, naja zeg nooit nooit. Ik las vaker blogs of berichten op internet waar mensen schreven dat ze tig dingen in een mand genaamd "onafgemaakt" hadden liggen. Dat zou mij nooit gebeuren. Maar sinds ik met Sjun bezig ben gebeurt het wel eens. Gewoon omdat het niet anders kan. Vorig weekend behaalde mijn vader zijn pensioengerechtigde leeftijd en jeetje! Wat geniet die man van zijn wel verdiende pensioen, de eerste dag tenminste, maar hij kon niet anders we waren immers een weekendje weg. Hij is van de categorie als je stopt met werken val je om, klinkt niet fijn maar er zijn van die mensen die altijd hard werken, teveel ook, ...

Afgelopen week was ons oudste zoontje jarig, ik besloot zelf de traktatie te maken, maar doen niet alle ouders dat? Maar om nou alweer met snoep aan te komen? En nee hoor, ik ben echt niet zo'n mama die haar kinderen helemaal volstopt met biologische producten en alleen maar groente en fruit, helemaal niet *schaam*. Ik vond het leuk om wat te maken waar ze iets aan hebben. Dus geen snoep, maar een blijvend iets. Het werd een sleutelhanger, een huisje dat ik zag in het boekje leuks met lapjes  en aangezien er van dat huisje geen patroon in stond, heb ik het zelf maar gemaakt. Alleen vond ik het toch zielig als de kinderen geen snoep hadden, dat dan weer wel. Dus ik hing er wat snoepsleutels aan, de kinderen noemt het "speentjes". Grappig was dat er later in de klas wel nog het blijvend iets lag, maar de snoepjes gevlogen waren, volgende keer toch maar weer een zak snoep? Toen ik de foto van de huisjes op Facebook plaatste merkte ik al gauw dat mama's en andere...

HOERA!! Ik ben weer peettante geworden en wederom van een klein snoezig meisje. Wat ben ik blij! Ik zit zelf ook helemaal op een rose wolk. 's avonds ging ik haar meteen bewonderen en wat was het weer een perfect kindje. Voor mijn eerste controle was ze er weer goed uitgekomen. Ik heb helaas zo'n sensortje dat baby's scant. Doordat mijn eerste kindje niet zo perfect en gezond was gaat dat radartje telkens weer werken als er een kindje in de familie komt en pas dan kan ik het loslaten. Klinkt allemaal erg wazig en vaag maar bij onze eerste zag ik meteen dat er iets mis was en ondanks alle artsen, verloskundigen, kraamzorg, familie en vrienden zeiden dat het niet zo was, bleek het achteraf wel zo. Nou, eerste controle gelukt! ZE IS PERFECT ;) Nu hopen dat het zo blijft. Dat was de medische kant. Ik ben zo verliefd! Nooit gedacht dat ik verliefd op een vrouw zou worden  maar dit kleine meisje, heeft net als mijn andere petekindje mijn hart gestolen. Wat een dotje! Uite...