Ik ben boos op mezelf, boos omdat ik zo naïef ben. Toen moeders nog leefde en we spraken over Sjun! zei ze vaker, "ik heb je geleerd om eerlijk te zijn en mensen te helpen, maar soms moet je wat minder goedgelovig zijn en kiezen voor je eigen geluk". Ik vond dat laatste niet goedgelovig, ik was het er ondanks dat ik al heel wat levenservaring had, niet mee eens. Een andere wijze vrouw in mijn leven zei "die goed doet, goed ontmoet", en daarvan was ik meer overtuigd, dat was toch zo? Als ik mensen hielp en goed behandelde zouden ze hetzelfde met mij zouden doen. Zo werkt dat toch? Nu wat jaartjes later, moet ik haar toch alweer gelijk geven. Het is niet allemaal rozengeur en maneschijn. Mensen denken vooral al zichzelf. Ik stuurde laatst iemand door naar een collega (of zal ik het maar gewoon concurrent noemen?) en.... weg klant.. Deze week had ik contact met mensen waarvoor en waarmee ik veel (samen) heb gedaan, ik dacht in de trant van "voor het lev...