zondag 4 december 2016

Jaardienst mama


En jaar later, (bijna) 1 jaar zonder moeder, hoe is dat gegaan?

Eigenlijk als ik gewoon eerlijk ben gaat het goed met mij. Het was een jaar net als andere jaren vol vreugde en verdriet. Ik weet nog als gisteren hoe mama stierf, ik zie haar nog liggen met haar ogen open zo raar alsof ze nog leefde, overleden, in haar favoriete pyjama.

Vanaf dag 1 wist ik dat ik niet bij de pakken neer moest gaan zitten, ik moest verder, voor mijn gezin, mijn werk, mijn eigen bedrijf. Ik moest mama laten zien dat ik het ook zonder haar kon, zonder haar moest kunnen. De dag dat ze overleed wist ik dat er dingen gingen veranderen, het voelde ook zo.

Een mama moet er onvoorwaardelijk voor haar kinderen en gezin zijn, zij moet naar hun problemen luisteren zonder te oordelen, ik dacht altijd dat het niet aan mij besteed was, maar het ging goed. En hoe vaak ik ook de trap opgelopen ben om even iets te vragen, ik accepteerde langzaam aan dat ze er niet meer was. Het einde van de zware reis van mama. Voor haar het einde van vreugde maar vooral van veel verdriet en ziek zijn, jeetje wat had zij een heftig zwaar leven de laatste 10 jaar. We hebben het samen zo moeilijk gehad en voor mij was het overlijden van mama een keerpunt in mijn leven, ik ben een nieuwe ik geworden, waar ik een jaar geleden uit mijn vel gesprongen zou zijn voor de meest belachelijke dingen, ik ga er anders mee om, het is alsof mama naast mij loopt, me bijstaat.
Door zo te gaan leven heb ik het verdriet een plek kunnen geven. Natuurlijk ben ik soms nog erg verdrietig, gelukkig heb ik dan een paar lieve mensen om me heen die me begrijpen en steunen, maar niet op moederdag want dan denk ik terug aan geweldige mama, niet op haar verjaardag want ook dan denk ik aan haar en voel haar om me heen, bij mij zijn het meer de kleine dingen, onbenullige dingen voor anderen. Haar mis ik ook heel erg bij moeilijke beslissingen. Maar de dingen waarmee ik haar normaal lastig zou vallen gaan me goed af, ik kan zelf beter met tegenslagen omgaan en probeer alles positief te zien, hoe idioot dat soms ook is. Ik wacht op de klap die ooit alsnog gaat komen, daar ben ik wel ontzettend bang voor. Toch was het goed zo, ik had een geweldige mama, maar door haar en haar dood heb ik zoveel geleerd, ik ben echt zo veranderd dat ik soms denk, ben ik dit?
Ik zou haar nog zoveel willen vragen, maar het liefst zou ik haar bedanken voor alles wat ze voor mij gedaan heeft en nog doet, want ik kan me niet voorstellen dat ik zo geworden ben door mezelf, dat is mede door mama's input.

Pffff genoeg zweverig gedoe, vandaar was dus haar 1e jaardienst, vrijdag 9 december is ze een jaar dood. Een vriendinnetje vroeg me of ik deze potjes kon maken, aangezien ze overal te koop zijn en ik niet 1 op 1 wil kopiëren, besloot ik ze voor haar te maken, maar dan op mijn manier met sterren i.p.v. sneeuwballen, deze zijn voor mezelf als proef, zij wilde potjes met echte kaarsen. Het resultaat zijn 3 vrolijke theelichtjes.



En als je nou denkt, wat doen die lelijke ballen erop? Nou ik dacht tijdens het maken de hele tijd aan mama, maar ook aan de overleden vader van een vriendin, aan de overleden moeder van een vriend, aan de overleden broer van een moeder van een kindje op school en de overleden man van een dierbare vriendin. En nadat ik complete lego toestanden had gebouwd met onze zoontjes maakte ik een simpele kerstbal als herinnering aan mama en voor die paar mensjes maakte ik meteen een kerstballetje mee... Kleine moeite, met een grote betekenis, althans zo zie ik het.
Waarbij ik me bedacht dat ik met sommige van deze mensen een betere of zelfs pas een band heb gekregen, na het overlijden van mama, dat is het goeds dat het heeft gebracht.
Maar ondanks dat.. Damn mama wat mis ig dig!




Toen ik deze blog schreef en de foto's maakte dacht ik dat er nog wel meer mensen zijn van vriendinnen die een overledene in hun familie hebben, ik schaamde me dat ik voor hen niet ook een balletje mee heb gemaakt, ik wens ook deze lieverds alvast heel veel sterkte met kerst, want ook voor hun zal het gemis blijven.
Maaaarrrr ik heb nog kerstballen dus niet getreurd ;)

Fijne zondag! Ik ga lekker oppe bank, was lang geleden..




vrijdag 2 september 2016

Jaaroverzicht voor mijn haakvriendinnetjes

Er is weer een jaar voorbij, naja een jaar... Op mijn werk is net als bijvoorbeeld de schoolvakantie 1x per jaar grote vakantie (lees: bouwvak - verplicht vrij - hoofdprijs voor vakanties betalen) dat soort vakantie.

Die vakantie staat vol goede voornemens. Dit jaar had ik het volgende op de planning staan:
- nieuwe workshops uitwerken
- leuke dingen doen met de kinders
- hele huis poetsen
- berging opruimen
- afspreken met vrienden die ik veel te weinig zie
- beginnen met mijn cursus handlettering
- boeken lezen
- haken, freubelen
- een beeld maken voor op het graf van mama
- powertexen

Joh! Wat had ik ideetjes en illusies zo blijkt achteraf. En dit is nog niet de hele lijst. Ik heb zelf het geldmonstertje voor de babyborrel waar ik morgen naar toe moet nog niet afgekregen. Ik schaam me dood. Anyway, ik heb een leuke kerst workshop voor kinderen, iets voor volwassenen en nog veel meer (moet het alleen nog even uitwerken).

Het jaar is dus voorbij en ik realiseerde me net dat ik ook al een jaar bij Harlekino present ben op de haak inloop dagen. Morgen gaan ze (ja ze, want ik moet dus naar die babyborrel) beginnen aan een nieuwe deken, zooooo leuk. Maar ikke niet, omdat ik geen mens ben voor grote projecten (geen geduld, geen tijd en geen zin). Ik mag ondanks dat toch blijven van Marjo en Jeroen -jippie!!-

Vorig jaar bouwvak zat ik bij Marjo thuis in hun prachtige tuin met een kopje thee. We maakten grote plannen over workshops en haken. Ik wilde thuis powertex en andere workshops gaan geven maar wilde hun niet in het vaarwater rijden en zo zijn we uiteindelijk tot een samenwerking gekomen. Op een mooie dag zaten we weer bij elkaar en besloten we dat ik de haak inloop dagen bij hun mocht doen. Zo gaaf.. Er zijn mensen gekomen die we na een paar keer niet meer zagen helaas, maar die ik wel op weg hielp met hun nieuwe passie haken, er zijn vooral veel blijvertjes zoals Maria, zij was er vanaf het begin bij. Een schat van een mens, ik heb haar echt in mijn hart gesloten. En ook al zijn het veelal mensen die toch wat ouder zijn dan ik, ik mag ze stuk voor stuk heel erg graag. Het is echt een vriendinnen clubje geworden, morgen gaan we na het haken borrelen, zo onwijs gezellig! Ik ga alleen borrelen ;)
Mia is een dametje van 80+ laatst was ze jarig en ik was er niet, ze wilde een knuffel, ben ik haar even gaan knuffelen. Riet een lieverd, echt mijn vriendinnetje, Angelique en Patricia zooo onwijs grappig altijd -droge humor love it-! Martha en Monique twee BFF's zo leuk die twee samen, Stef die ook af en toe inloopt voor de nodige humor, nog een Monique die regelmatig aanschuift. Ooooh ik vergeet vast iemand.. En dan last but not least Marjo mijn steun en toeverlaat, ik ook voor haar
hoor ;) samen creativiteit de kans geven en samen werken aan een toekomst. En Claudine, Lisanne en Jeroen die winkel draaiende houden en hielden als wij zaten te haken ook drie toppertjes!

Je kan nog altijd inlopen hoor! Er zijn ook andere dingen die we kunnen haken ;)


Hierbij het geldmonstertje dat nog niet af is, het patroontje vond ik hier
Morgen als eerste maar afmaken.

Liefs,
Linda

dinsdag 2 augustus 2016

Potjes als kado

Heel vaak wordt tegenwoordig bij een bruiloft, babyshower, babyborrel of welk feest dan ook een envelopje gevraagd. De bedoeling is dan dat je geld geeft toch? Het hoeft niet perse een envelop te zijn ;)

Als je een lege envelop zou geven lijkt mij dat je dat niet in dank wordt afgenomen. Maar zelf vind ik enveloppen geven zoooo niet leuk. Waar voorheen voor een pasgeboren babytje een naamkussen of slinger werd besteld is dat vaak niet meer aan de orde. Mensen hebben de babykamer al ingericht en willen geld. Maar geld kan ook een kadobon zijn en die verkopen we ook (hint!)

De potjes zijn een leuk alternatief om geld te geven, je kunt er een leuke quote op laten maken, of een babyhoofdje, olifantje, naam, tractor of welke afbeelding dan ook. Je stopt er geld in (of laat het door Sjun! doen) en klaar is je kadootje. Het potje wordt vrolijk ingepakt naar gelang het thema en zo heb je toch een leuk kadootje en de ontvanger zijn “envelop”.

De geld potjes kosten € 4,95 compleet met deksel, het bedrag dat je erin wilt komt er dan nog bij natuurlijk.

De potjes met snoep, sokjes en thee zijn verkrijgbaar vanaf € 6,95 en voorzien van een leuke pakkende tekst naar keuze;

Wil je een potje met een boxslinger, welke perfect in het potjes past kan dat ook, de boxslinger zonder tekst kost € 5,25 hierbij komt dan nog € 4,95 van het potje.
Kies je voor een slingertje met de naam erop is dit leverbaar vanaf € 12,95 (bij een slingertje met 4 letters en 2 lege hoekvlaggetjes)

Een potje met een mini cactus kost € 8,95 compleet met gekleurd zand en linten om de bovenkant.

Een potje met een rompertje behoort ook tot de mogelijkheden, voor een rompertje met eenkleurige opdruk betaal je € 14,95 inclusief potje (let op: dit is een groter potje).

Vanzelfsprekend wordt bij Sjun! altijd alles als kadootje ingepakt. 

Voor een klein meneertje prijs € 6,95 met sokjes

Pot met cactus prijs € 8,95

Potje met onbedrukte boxslinger € 10,20

Potje met viltballen slinger € 7,95

Potje met mini naamslinger vanaf € 12,95

Juffen potje (kan ook met test you're tea-riffic) of naar keuze -met thee € 6,95

Babyshower potjes met sokjes € 6,95

Voor een speciaal iemand met hartjes snoepjes € 6,95

Doop kadootje € 4,95 exclusief centjes die erin zitten ;)

Potje met sleutelhanger € 8,95


Ook bijtringen kunnen in het potje!


Keuze genoeg, en er is MEER mogelijk, geef door wat je wilt en wij maken het!

dinsdag 26 juli 2016

26 juli

Zondag 26 juli 2015
“ Twee violen en een trommel en een fluit en mama die is jarig en de vlaggen hangen uit! Ik zing voor je, net als ik ieder jaar doe, wat ooit begon als een grapje maar nu traditie is op een verjaardag. Op mijn eigen verjaardag zing ik voor mezelf, maar afgelopen jaar vond jij het nodig toch een keertje voor mij te zingen, hilarisch! Net terug uit het ziekenhuis, lig je magertjes en bleek in je bed. Je vraagt om de jongens en vraagt je af of je er volgende verjaardag nog bij bent. Tuurlijk zeg ik, misschien wordt je wel 80 of 99 zoals oma! Je hebt geen adem, decubitus en veel pijn, maar klaagt niet. Je vind het fijn dat je jarig bent en nog steeds hier bent. Ik geef je een lekkere douchegel van Zusss en een foto van oma en mij op van mijn bruiloft, want wat moet je kopen voor zo’n ziek iemand? Je krijgt sms-jes op je telefoon want whats app heb je niet, je bent nog eigenaresse van een Nokia, een mega oud model, zonder internet, maar je bent er tevreden mee.
’s Avonds krijg je bezoek, je zussen, petekind en aanhang komen op visite en je geniet van hun aanwezigheid. Je vind het fijn als je familie om je heen hebt, want je bent niet graag alleen. Ik ben ook niet graag alleen, maar soms vind ik het juist fijn om niemand om me heen te hebben, zodat ik even alleen kan zijn met mijn verdriet, gedachten en zorgen om jou. Omgedraaide wereld.
Er komt weer een nieuw matras een dezer dagen en je zult dan minder pijn hebben en beter kunnen liggen, voor deze matras ben je de licht. Vreemd een moeder die te licht is. We….”

dinsdag 26 juli 2016
Ik sta op en kijk verdwaasd om me heen, er is iets maar wat? Ik voel me vreemd. Onze jongste heeft nog steeds koorts, had hij gisteren avond opeens. Oh nee, misselijk en nu dan? Shit, jij jarig. Zal ik slingers op je graf leggen? Of bloemen? Nee, want jij hebt er toch niks aan. Ik haak een vlaggetje, ruim de ontbijtboel op en begin met werken. Mijn gedachten dwalen steeds af. Ik denk aan jou, jij die gewoon hier hoort te zijn, wat zou ik graag nog voor je zorgen. Maar het is zoals het is. We moeten verder en ik ga ook verder, voor jou, maar ook voor mijn gezin en vader en broer.
Een half jaar lang door op de automatische piloot. Niemand die het kan merken of zien, prima zo. Niemand vraagt er ook naar, want ja het is al zoooo lang geleden. Niet miepen, maar vechten, doorgaan. 
Ik heb geen zin in opmerkingen als  “ben je er nog steeds mee bezig” . We hadden het er weleens over, vreemd eigenlijk, we spraken vaker over een leven na jou, dat is toch raar? Het is het leven dat ik nu heb. Vorig jaar was ik nog mantelzorger, nu is het over. Ik heb een actie op mijn pagina gezet, vond dat er maar weinig mantelzorgers zijn eigenlijk, had ik niet verwacht. 
Ik plaats zelden berichten op facebook dat ik je mis, want daar zit niemand op te wachten. Vandaag vieren we een verjaardag zonder jarige, en vandaag plaats ik wel iets. Ja ik mis je heel erg, maar ik kan er mee leven, we hebben  het fijn gehad samen en je was de aller-aller liefste mama, ook dat zie je pas in als iemand er niet meer is. Mama, wat heb ik het je vroeger soms moeilijk gemaakt! Zaterdag was Ghian vervelend, je had gelijk hij lijkt op mij. Vol energie, levenslust en enthousiast banjert hij rond. Ik gaf hem straf en dacht aan jou, wat jij zou zeggen als oma en ik dacht aan jou wat jij tegen mij zou hebben gezegd. Je was zoveel liever dan ik! Er is zoveel veranderd het laatste jaar, dit is de eerste vakantie dat de kinderen gewoon thuis zijn op dinsdag, ze zouden zo graag naar hun oma en opa gaan maar ook dat zit er niet in, vind het sneu voor de jongens, jij toch ook mama? Keano zei, nu mis ik twee oma’s vandaag. De ene is er niet meer en de ander kan niet omdat ze een ongeluk heeft gehad. Ik wil zo graag erheen en eens logeren bij hun deze vakantie. Slik..

O ja, en ik maakte een gedichtje voor jou.

Heel vaak hoor ik dit jaar is het moeilijkste, alles komt een eerste keer.
Ik heb er niet zoveel last van, voel dat niet meer.
Heb mezelf ingeprent dat er ergere dingen zijn
Jou kwijt zijn doet me pijn
Voor jou was het uiteindelijk beter, maar weet dat ik je mis
En ik moet verder, niet blijven steunen op iets wat er niet meer is
Het zijn voor mij meer de kleine dingen
Je samen met Keano & Ghian een liedje horen zingen
Samen huilen, lachen, flauwe grappen maken
Dat zijn dingen die ik mis, die me het meeste raken
Jarig zijn vond ik niet zo moeilijk wel als mensen dan weg gaan
En ik weer verder moet, de volgende dag weer gewoon moet opstaan
Dingen die ik met jou deelde, kan ik nu niet meer kwijt
Maar ook dat maakt van mij pas echt een grote meid
Huilen kan ik bijna niet meer
Ik zie je nog zo vaak voor me, hoor je ademen die laatste keer
Maar lieve mama weet je wat nog het ergste is?
Dat ik het dagelijks knuffelen, jouw zachte wangen tegen de mijne
DAT is wat ik het meeste mis.


 Lintje

vrijdag 17 juni 2016

Bruiloft uitdagingen

En toen was het zover, mijn lieve vriendinnetje ging trouwen. We hebben elkaar leren kennen en merkten dat we een creatieve klik hadden. Dat heb je niet met veel mensen, sommige creatievelingen zijn bang dat je dingen namaakt of ze vertellen je net niet alles, wat ook logisch is. Met haar is het als thuiskomen, we zijn even oud, hebben kindjes, een vent die in de bouw werkt ;) Beide een ouder verloren niet zo lang geleden en hoewel we echt niet over alles hetzelfde denken zit het op creatief en gezellig vlak goed.

Hoe het precies begon weet ik niet meer, maar op een gegeven moment ging vriendin-lief trouwplannen maken. En we appten wat op en neer. De een had een idee en de ander voerde het uit. Het was eventjes alsof ik zelf ging trouwen. Samen maakte we zo'n ibiza style wegwijzer. Deze had ik in de planning staan voor een kinder workshop en toen ze het zag kwam er weer een trouw-idee.

Met dit als resultaat.


Ze maakte er weer een feestje van, ik een gedeelte van de plankjes, zij de afwerking. En natuurlijk met mijn ibiza hangertjes eraan.. Vind het eigenlijk wel jammer dat ik niet zo'n strak exemplaar heb.

Doordat ze net als ik gek is op uilen kwam de vraag of ik een MR. en MRS. uil kon haken. Tuurlijk...


Toen ik later het eindresultaat zag was ook ik weer verkocht! Wat een leuk huwelijkskado.. Dit keer voor haar eigen aankleding uiteraard.


Dat zet je toch aan het denken? Deze uiltjes in een babykrans? met een naamlintje eraan?

Maar daar was nog een vriendinnetje van haar, die me een foto stuurde van twee gehaakte erwtjes in een map of waren het peultjes.. Het maakt niks uit, of ik dat kon haken? Jaaaaa.... ik hou van uitdagingen, dus ik haakte er wat op los, twee balletjes en dat als bruid en bruidegom. 
Met een bijpassend hoesje erom. 



Te cute, niet? Ze appte net dat ze er blij mee was. Nou ik ook. Hoop dat ze ontzettend heeft genoten van haar trouwdag met haar grote liefde en lieve dochtertje.

Dan gaan we nu verder met de orde van de dag, volgende week zondag is er een Summer Party bij Cuba Libra, Sjun! staat er ook met allerlei gezellige dingetjes.. potjes, hangers en de vertrouwde collectie, tot dan?


Fijn en creatief weekend!

Linda

vrijdag 13 mei 2016

Simpel kado zakje tutorial

 Naja tutorial, klinkt heel ingewikkeld, het is heel simpel, een beetje creatieveling zou er zelf ook al op gekomen zijn.

Wat heb je nodig:
-          Transparante zakjes formaat postkaart met een zelfklevend randje (niet noodzakelijk/wel handig)
-          Rolmes
-          Snij liniaal
-          Snij mat
-          Dubbelzijdige tape
-          Hip kadopapier

Dit is alles wat je nodig hebt

 De tape en de zakjes heb ik ooit gekocht bij Harlekino in Gulpen, ze hebben ook een webshop.
Het inpakpapier met de panda’s –Eef Lillemor- kocht ik vorig jaar, ontzettende gave dingen maakt zij o.a. accesoires en zelfs behang! En het snijmes en de snijlat had ik zelf ;)

Ik kocht de zakjes altijd bij de rood-wit-H-winkel en ze waren op zich helemaal niet duur, spotgoedkoop zelfs. Maar ik wil zoals ik al eens eerder schreef mijn eigen dingen, net even die Sjun! draai eraan geven. 
zakjes die ik nu altijd gebruikte
Ik moest het sleutelhangertje ook altijd een beetje erin proppen en dat vond ik jammer. 




Tijdens het typen van dit blog-tekstje kreeg ik diverse tips waar ze wel verkrijgbaar zouden zijn maar de echte krijg je nog alleen bij de H. 

Nu de uitleg!!
Je knipt een stuk inpakpapier af en dit vouw je dubbel, je meet even je zakje op en knipt (ik gebruikte hiervoor het snijmes en de snijlat) het op maat. Dan vouw je het open en doet er een paar stroken dubbelzijdige tape tussen, lijm kan ook maar dat bobbelt bij mij altijd. 
Dan stop je het erin en you finished the job! Easy!! Zo simpel, snap niet dat ik me dit niet eerder bedacht heb. Zo kan je allerlei zakjes maken en blijft het toch een uniek kadootje. 

Misschien komt het omdat ik altijd een kadootje wil maken, dat wilde ik al als klein meisje, mama maakte mij vaker blij me een simpele rol  inpakpapier en wat lintjes en ik was de hele middag zoet. Labeltjes eraan freubelen. En een kadootje geven is altijd leuk toch?

O ja, dichtmaken met een stukje masking tape is extra leukieleuk!

De sleutelhangers zijn te bestellen voor € 3,95 per stuk, gemaakt van echt wolvilt. 

Leuke letters he? Daarover later meer ;)

Fijn weekend allemaal!

Linda

PS like jij onze facebook pagina al? klik hierop -> Sjun!





dinsdag 10 mei 2016

Mini bloemhangers

Ik zag eens ergens knooplampjes voorbij flitsen. Die vond ik gaaf. Voor de communie van Keano maakte ik samen met een aantal vriendinnen knooplampjes voor een heel dorp (zo zeg je dat)
Maar die knooplampjes waren (naar mijn mening) identiek aan een collega creatieveling, dus niet mijn idee en zoiets wil ik absoluut niet verkopen. Als ik wat maak, moet het niet compleet gekopieerd zijn van iemand anders, dan vind ik alles behalve bijzonder. Het wiel uitvinden probeer ik namelijk allang niet meer.
Je eigen draai eraan geven is wel zo belangrijk. Theelichtjes erin vond ik ook al niet zo'n strak plan i.v.m. brandgevaar. En om mensen nou gebruikte appelmoes potten te verkopen zag ik ook al niet zitten.



Ik kocht glazen mini potjes (hoogte 8,5cm.), die je overigens ook fijn kunt gebruiken om een gehaakt potje of dekseltje mee te maken win-win. En besloot dat dit mijn bloemhangers werden. Met een vers (of nep) bloemmetje erin kun je ze gezellig aan het raam of balkon hangen, zelf op het toilet zijn ze gezellig.

Ik gebruikte ook geen textielgaren of garen van de A-winkel maar papiergaren en washi garen. Onder langs maakte ik wat lintjes vast i.p.v. stof. En natuurlijk ook vrolijke kraaltjes. Ik hou van die ibiza stijl.. Maar je kunt ook kiezen voor wat soberder.

Ik heb er al heel wat verkocht gelukkig! Ze kosten € 4,95 per stuk en 2 stuks voor € 9,00




Ze zijn compleet naar wens te bestellen en worden geleverd met een dekseltje. Je kan er ook een wens in stoppen zo wordt het een wenspotje. Al met al ik vind ze super geslaagd!

Dus heb je snel een leuk kadootje nodig, mail, bel, app ;)

Onderstaande kleurencombinatie vond ik ook wel erg gaaf!

Home sweet Home

Liefs,
Linda




maandag 18 april 2016

Schrijven of schrijven?

Als mijn moeder wat schreef vroeger kwam dat echt binnen daarbij had zij een constant handschrift (ook al vond ze zelf van niet). Of het nou een boodschappenlijstje was of een gedichtje in mijn poezie album, snel of langzaam, ze schreef altijd hetzelfde.  Ik daarin tegen klieder wat af. Als ik in een vriendenboekje voor vriendjes van de kinderen moet schrijven slaat de paniek al toe. Als ik dan blader en zie hoe netjes al die mama’s en papa’s schrijven denk ik, kindje toch? Waarom geef jij nou het boekje aan een van mijn kinderen? Zo is het toch gelijk verpest? Maar ja, dat kan ik natuurlijk niet zeggen aan al die mama’s en papa’s hun kind zou ontroostbaar zijn dat mijn kinderen niet in het boekje willen schrijven, alsof ze hem/haar niet aardig vinden, wat natuurlijk niet het geval is.
Het probleem zit echt bij de mama ;)

Maar schrijven heb ik wel altijd leuk gevonden, zowel verhaaltjes schrijven (die verzon ik naar het schijnt al toen ik net kon praten) en schrijven –letters op papier kriebelen- vond ik ook altijd al leuk.  Waarbij ik wel moet bekennen dat ik sneller de laptop grijp al is het maar voor een to do lijst van die dag.

Op de geboorte harten schilder ik altijd met de hand de naam, natuurlijk teken ik het eerst even voor anders wordt het een drama! Alleen bij deze witte letters was dat wat moeilijker, je wilt natuurlijk niet de potlood erdoor heen zien.

Communie hart / kadootje voor Esmee

 Van die doodles teken ik ook altijd als ik aan het bellen ben ofzo, deed mama ook altijd als ze op de thuiszorg wachtte maar ook voorheen toen we nog collega’s waren tekenden we hele telefoongesprekken vol, om zo nu en dan het blaadje met de behaalde resultaten in de lucht te houden.

Helemaal suf heb ik me laatst gezocht voor een cursus handlettering in de buurt, ook al wist ik van te voren dat ik daar toch niet aan toe zou komen. Ik struinde het internet af en uiteindelijk stuitte ik op iets ontzettend leuks, maar het eerste wat de mevrouw zei was “oefenen, oefenen en oefenen” en daar schort het bij mij aan, ik kan toch zeker schrijven? Of het netjes is, is een heel ander verhaal. Maar de cursus duurt mij alweer te lang dus ik schreef dit weekend maar gewoon wat, nadat ik enkele weken geleden slechts, de basis –lijnen van boven naar onderen- geoefend had, daarna was ik “klaar”. Een stapel boeken pronken alweer in mijn onlangs opgeruimde boekenkast en toen vond ik dat ik al best wat letters kon schrijven. En ieder handschrift is uniek toch?

Oefenen, oefenen, oefenen :( nog lang niet tevreden

 In ieder geval als ik eens heeeeeel veeeel tijd heb, ga ik er verder mee aan de slag.
De combinatie van tekenen en schrijven bevalt me wel.

Liefs,
Linda



donderdag 14 april 2016

Geboorte kubus

Je kent het wel net als je niet meer weet waar je moet beginnen krijg je een supergave opdracht waar je geen nee tegen kunt zeggen. Voor nieuwe dingen ben ik z.w.z. altijd in maar deze kubus was echt een uitdaging en stond al veel te lang op mijn to do lijstje. Twee vliegen in één klap!



Het geboortekaartje erop maken is stap een, maar dan wil je natuurlijk ook wat op de zijkanten. Dus die details moest ik zelf even fabriceren.





Als kers op de taart natuurlijk een rammel balletje erin. Ik heb deze kubus met veel plezier gemaakt en de volgende keer ga ik het anders aanpakken. Maar voor nu zal baby Renske er vast veel plezier aan beleven.

Liefs,
Linda

vrijdag 1 april 2016

Naamslinger ff anders

Voor de carnaval vroeg iemand mij een naamslinger, jow geen punt.. Een paar dagen later kreeg een PB met een foto van het geboortekaartje, ik begon langzaam te snappen wat de bedoeling was. Toen er onder de tekst "misschien iets met de giraffe erop" kreeg ik het acuut spaans benauwd.



Het hoefde ook niet perse als het geboorte kaartje.. Nou bijna dan, maar dan wel in één kleur..
Ik vond hem zelf aardig gelukt en was helemaal blij met het resultaat! Met de foto's wat minder natuurlijk, maar ik ben géén fotograaf!

Leuke vlag, slechte foto ;)





Maar daarbij hield het niet op, ik heb de afgelopen maanden echt waanzinnig veelzijdige opdrachten gehad. Niet het standaard maar gewoon het #durf te vragen idee..
- Een slinger voor een bruidspaar, waarbij ik meteen mijn nieuwe vlaggetjes mocht testen;
- Een naamkussen maar dan net wat anders dan normaal;
- Een idee bedenken voor een communiegroep (niet onze eigen in het dorp hoor!)
- En nu heb ik weer een nieuwe aanvraag liggen waar ik me komend weekend op mag gaan uitleven!

Ik had een winnaar voor een nieuw Sjun! item, eerst wordt alles getest en voorbeelden gemaakt maar het is dan leuk om dit als give away weg te geven, een item zonder bestemming maken is niet mijn ding. En weggeven vind ik zoooo leuk.
Helaas kwam het tragische nieuws  dat de winnaars hun kindje hebben verloren, dat geeft wel een dubbel gevoel, vooral omdat ik hen kende. Tijdens de zwangerschap hoorde ik dat het niet allemaal super ging met het kindje. Toen ik  hoorde dat het manneke overleden was kon ik gewoon even niet verder aan een slinger -dat maakte niks uit want het was zondag- en als ik denk dat wij allen zo met hun meeleven en hierover nadenken, dan breekt je hart als je nadenkt wat de papa, mama en broertje meemaken.. Een kind verliezen is volgens mij echt zooo de hel op aarde.

Om nu af te sluiten met een fijne dag is ook zo dubbel..

Linda

vrijdag 18 maart 2016

Uiltjes

Zoals jullie weten ben ik gek op uiltjes. Deze drie toppertjes maakte ik voor diverse doeleinden. Twee leukerds zijn voor op een communiebord en eentje als kraamcadeau. Ze blijven leuk! En geen enkele is precies hetzelfde. Vanavond een workshop waarvoor ik een van deze uiltjes maakte.



Verder wil ik vertellen dat ik met iets totaal anders bezig ben op het moment -ook de voorbereidingen van de communie natuurlijk- maar het hoor wel een beetje bij mijn geboorteborden en kraamcadeautjes. Het geeft er een andere dimensie aan zal ik maar zeggen ;)

dinsdag 23 februari 2016

Eigenwijs kussen, leren labels en nieuwe wegen

Ik verkocht leren labeltjes, jaaa je leest het goed -verkocht- verleden tijd ;)

Nu ik afgelopen weekend had besloten ze niet meer te verkopen, kreeg ik opeens een 5-tal bestellingen binnen. De reden dat ik ze niet meer verkoop is dat ze niet verkochte?? kun je het nog volgen? Maar mijn besluit staat vast en ik heb de klantjes gelijk doorverwezen naar mijn label-vriendin.

Toen ik begon was het een grote investering, inmiddels kun je overal labeltjes en leer kopen, maar ook de letterstempels zijn helemaal niet meer zo duur. Mensen vroegen vooral HOE ik ze maakte en dat is niet zo interessant meer op een gegeven moment, een hoop werk en geen opbrengsten. Op een blog dat ik volg staat een uitgebreide tutorial, klik daarvoor hier. Op deze blog staat perfect uitgelegd hoe je dat kunt doen.

Zelf verkoop ik wel nog de ronde of rechthoekige labeltjes met een ster, handmade of uitgestanst hartje maar geen hele teksten meer. Ook de stempels die ik met stempelinkt bestempel, kijk hier  voor wat ik bedoel, kun je gewoon nog bestellen. Die maakt mijn collega namelijk niet ;) Mooi verdeeld toch?

Je zult ze niet helemaal gaan missen want ik blijf ze natuurlijk voor eigen gebruik en vrienden  maken. Want ze blijven geweldig aan een kadootje of gehaakt potje! en natuurlijk komt er binnenkort ook een leuke label give away op facebook, want ik had al een leuk voorraadje gemaakt.

Soms moet je loslaten en nieuwe wegen inslaan. Aan die weg wordt gewerkt....

Wat ik verder nog te vertellen heb?

Afgelopen weekend mochten de communie kindjes aanwezig zijn bij een doop. Een mama bedacht dit leuke idee en ik zorgde voor de uitvoering. Ontzettend leuk om te doen. Het stond al lang op mijn to do lijstje maar nu moest het en kon ik het gelijk testen, twee vliegen in één klap!




De bestelling die wat was verlaat ging ook op de post. De vraag was een beetje naar aanleiding van een geboorte kaartje, dus NOG een uitdaging. Ik hou van uitdagingen ;)
De kleur moest zalm zijn en de stof met flamingo's. Die had ik natuurlijk niet.. Maar wel zalm kleurige stempelinkt en een flamingo stempel. Even fixeren en het kan ook nog gewoon de was. De ontvangers waren er erg blij mee, net als ik!

eigenwijs kussen 

Extraatje zoals bij elke bestelling van Sjun! hoort EN leren labeltje 

Fijne dag!

vrijdag 12 februari 2016

Sjun! WIP'S

Vandaag had ik vrij.. Vrij? Ja je weet wel, dat je niet hoeft te werken, naja eigenlijk dan. 

Ik begon mijn dag met een berichtje op facebook. Af en toe lozen wat je dwars zit waarna ik gestaag aan het uhm ja.. werk ging. 
Ik begon met de werkzaamheden voor mijn baas, waarna ik vanmiddag de printjes voor Sjun! ging maken, zodat ik zondag gelijk aan de slag kan.

Maar je snapt het al. Mijn hoofd stroomde weer over van de creatieve ideeën waardoor ik constant afgeleid werd. En ik grote vertraging op liep. Daarbij eisten mijn zoontjes ook wat aandacht op, terecht!

Ik besloot om een definitieve map te maken voor mijn creatieve uitspattingen, want om al die ideeën uit te werken heb ik nauwelijks tijd op het moment, maar er zal toch ruimte in mijn hoofd moeten komen ;)


Daarbij spookte mam door mijn hoofd wat ook nog ontzettend afleidde dus Claudia de Breij op de speakers en kraan open, dat helpt altijd.

Ik noemde de map SJUN! WIP’S (dat betekend work in progress) en ik hoop dat deze map me wat rust gaat geven. Want al die letters in mijn hoofd ;) Het pakketje handlettering ligt al weken te wachten en qua letters heb ik nog zoveeeel inspiratie en ideetjes, -jeetje weer afgeleid-

Ook had ik gehoopt om in de carnavalsvakantie verder te kunnen met mijn nieuwe baby-project maar dat moet maar eventjes wachten, later meer

Terwijl ik nu eigenlijk bezig zou moeten zijn met de CAL deken waar we morgen aan gaan beginnen bij Harlekino. Inschrijven kan nog, voor info klik hier en heb je facebook klik dan hier wel even naar beneden scrollen. Ik heb gemakshalve de tekst even gekopieerd.

Doe je mee aan de CAL 2016? Aanstaande zaterdag gaan we gezellig aan de haak met de nieuwe CAL2016. Vanaf 13.00 uur schuiven we aan, aan de grote tafel in de winkel. Deelname, koffie/thee, koekjes zijn gratis, slechts het garen wat je gebruikt schaf je bij ons aan. We gebruiken Bravo (1,50euro) of Catania (2,69 euro). Aanschaf kan gedurende de CAL in delen. Kleuren bepaal je zelf. Leuk als je je vooraf aan meld maar is niet verplicht

Dit zijn mijn kleurtjes (dank je Renate!) eventjes geen blauw of mintgroen……



Ik ga snel verder!

Liefs,

Linda

zondag 17 januari 2016

Opkikkertje voor....

De nacht van woensdag op donderdag werd ik niet zo vrolijk wakker.. Alles kwam eruit, en dan bedoel ik ook overal uit. Om jullie verdere details te besparen kan ik melden dat een zijde nu gestopt is. Wat ik ontzettend jammer vond was dat ik niet naar de prinsenreceptie kon gaan. Alles was geregeld, de kindjes gingen logeren bij mijn schoonouders waar ze zich ontzettend op verheugden.. In overleg besloten we dat laten doorgaan.
S avonds had ik nog hoop maar helaas...

Gisteren dacht ik, ondanks ik nog niet veel gegeten had dat de inloopdag bij Harlekino wel een goede zet zou zijn. Na het advies kippensoepje heb ik de nacht weer grotendeels op de badkamer doorgebracht. Gelukkig wederom eenzijdig ;)

Bij Harlekino begon ik aan een kikkerpotje naar een kooppatroontje van Klaske vd Bij, je vindt haar site hier daar kun je ook vinden hoe je ze kan bestellen.



Op mijn facebookpagina liet ik al de variant zien die ik op het sneeuwpopje maakte.. Ik weet niet eens of het mag, normaal is het niet de bedoeling om een patroon aan te passen ;)

Mijn jongste wilde het kikkerpotje hebben, mijn oudste noemde het kikkerprins (het heet eigenlijk miss froggy) en ik besloot dat het een potje voor mezelf moest zijn een opkikker!
Toen ik echter de kikkertjes erin deed dacht ik gelijk.. nee voorlopig kan ik hier niks mee.

Dus helaas ook vandaag gaan de feestjes gevierd worden zonder mij, maar ja.... Binnenkort mag ik ook weer mee feesten, toch?


Als ik me weer top fit voel (lees: gewoon kan eten, want dit is niks) dan krijg hij nog wel een netter label ;)


Aangezien de lime groen op was, heb ik een zelfverzonnen steekje toegepast..

Fijne zondag allemaal!

Liefs,
Linda