Doorgaan naar hoofdcontent

Afmaken waar je aan begint..

Ik was altijd van het niet afmaken. Dat wil zeggen ik begon aan honderd en een ding en niets maakte ik klaar. Creatief gezien dan. Het ging de laatste jaren al beter maar sinds ik mama ben, ben ik op dat front in positieve zin veranderd. Ik vond en vind het nu wel belangrijk om iets af te maken. Dat is ook de reden dat ik nooit aan grote dingen zal beginnen, naja zeg nooit nooit. Ik las vaker blogs of berichten op internet waar mensen schreven dat ze tig dingen in een mand genaamd "onafgemaakt" hadden liggen. Dat zou mij nooit gebeuren. Maar sinds ik met Sjun bezig ben gebeurt het wel eens. Gewoon omdat het niet anders kan.

Vorig weekend behaalde mijn vader zijn pensioengerechtigde leeftijd en jeetje! Wat geniet die man van zijn wel verdiende pensioen, de eerste dag tenminste, maar hij kon niet anders we waren immers een weekendje weg. Hij is van de categorie als je stopt met werken val je om, klinkt niet fijn maar er zijn van die mensen die altijd hard werken, teveel ook, te goed zijn en als er dan een dag komt dat ze gaan genieten, krijgen ze opeens te horen dat er iets mis is, goed mis. Ik hoop dat het bij hem niet zo zijn, daarom typ ik het alvast, als ik dingen denk en ik zeg ze komen ze niet uit, toch?
Eerlijk gezegd vind ik ook dat hij genoeg ellende heeft gehad, ik had vroeger zo gehoopt dat mijn ouders ooit samen op een serre in een warm land met een zacht briesje konden genieten van hun oude dag.
En als ik oudere mensen innig gearmd door het dorp of door een stad zie lopen besef ik dat het bij hun nooit zo zal zijn. Ze lopen steeds polonaise, mama voorop in de rolstoel en pap alaaf! erachteraan.
Feit is dat ik wel heel gelukkig ben dat ik beide nog heb. Het weekend dacht ik eigenlijk mijn onafgemaakte werkjes af te maken, maar het was veel te mooi, te leuk en te relax daar om ook maar iets te doen.

Genoeg somberheid! Iets afmaken. Vanochtend heb ik mijn 2 enige (alhoewel er ligt nog een derde te wachten maar die hoeft nog niet af nu) dat-doe-ik-morgen-wel projecten afgemaakt. Het was een schattig tuimeluiltje naar een patroon van Sapie van Schepen via facebook. Sapie bedankt voor je hulp, bij de stukken waar in niet uit kwam.





En een uil die nog op een hart moet komen, een kadootje voor een lieve speciale vriendin, vandaar ik ook niet de hele uil gefotografeerd heb. Ik zoek nog naar een pakkende tekst!





En na de hele middag harten in de grondverf gezet te hebben ben ik inmiddels weer begonnen aan een nieuw project.

Als deze wordt zoals het voorbeeld op het patroontje, is het geweldig, maar ook dit zal weer wat langer blijven liggen, zoals gezegd, ik ben van de snelle projectjes!

Fijne zondag nog..

Lieve groeten,

Linda

Reacties

Populaire posts van deze blog

Haakpatroon drupje (makkie!!)

Leren Labels

Onlangs had ik een leuke mailwisseling met de in mijn ogen ontwerpster van de leren labels. Na het eerste contact (lang geleden ;) over de voortzetting van leren labels maken (toen zij stopte) hadden we duidelijk een mis communicatie. Aangezien ze nu ook door het hele land worden verkocht en genoeg creatievelingen ze ook zelf maken mogen de mijne ook online en gewoon verkocht worden! Natuurlijk ga ik anderen niet onder de veren schieten aangezien ik altijd vind dat je elkaar dingen moet gunnen (jaja die gun-factor is heel belangrijk in het leven), hanteer ik de gewone prijzen. Natuurlijk komt er binnenkort ook weer een nieuwe actie, deze keer met leren labels!! Mocht je er al gebruik van willen maken of info willen, stuur met dan via facebook een pb-tje of stuur een mailtje naar sjunbylinda@gmail.com.

Per 20 februari 2016 zijn enkel nog gestempelde (stempelinkt) labels verkrijgen en de labeltjes met een ster, handmade logo, of uitgestanst hart verkrijgbaar..
Er zullen wel nog labels via…

Alweer Carnaval!! Prins Wil IV en Prinses Dionne

Ja hoor het is bijna weer zover, carnaval staat voor de deur. En als ik ergens gek van ben is het carnaval. Ik ben zelfs lid van de vereniging en ga elk weekend minstens drie keer op stap. Totdat de carnavalsdagen aanbreken dan ben ik 4 dagen lang tot minstens 02.00 uur (en dan bedoel ik niet in de middag) in de kroeg te vinden en nee hoor ik drink geen druppel alcohol maar heb plezier voor 2!

Naja.. misschien heb ik hierboven ietsiepietsie overdreven. Das war einmal. En misschien wordt het ooit weer zo. Nu zit ik elk weekend thuis wachtend totdat ik misschien toch een avondje aan het feestgedruis kan deelnemen ;)

Maaaaarrrr.. dat maakt het niet minder leuk allemaal. De cd van de Promi Bröör schalt uit de boxen en ik zing mee met "Achtung, achtung pass joht op!" want dat doet me het meeste denken aan het Lijflied van Prins Wil IV en Prinses Dionne (volgens mij is het beide op dezelfde melodie maar ik kan me vergissen).
Al horen de kids het liefste "het origineel" v…