Sjun!

Voor altijd vriendjes. Ik heb al tig beren gehaakt voor mijn kieskeurige zoon. Nooit is het goed, ondanks ik altijd wel een geel-achtige kleur gebruikt. De neus te dik, de ogen scheef, de buik te groot. Toen ik laatst op internet aan het surfen was kwam ik in een haakgroep een forever friends beertje tegen. Alsof hij het geroken had stond hij uit het niets naast me en zei "dat is nou het beertje waarvan ik droom". Wijze woorden van een zesjarige, waarop #3 aangerennen komt en zegt "dat is nou het beertje van de droom". Papegaai? Zo gezegd zo gedaan, het manneke kwam al met de wol doos aanzetten en vond mijn Scheepjeswol stone washed (wat ik nodig heb voor een kussen waaraan ik maar niet vooruit kom) het meest geschikt. Print het patroontje effe mama! Nou, het is een kooppatroon. Dan koop je het toch? Een kooppatroon is een ding maar het erop wachten duurde hem veel te lang. Ik bestelde, betaalde en wachtte af en op een goede dag arriveerde het patroontje in ...

Een betere titel dan hout kan ik vandaag op deze prachtige zondag in de herfst, of is het zomer? niet vinden. Na heel wat grote harten gemaakt te hebben vond ik het wel leuk eens een klein hart te maken. Een vrolijk kleurrijk uiltje op een paars hart. Het hart is voorzien van 6 lagen verf, niet omdat dat moet, maar omdat steeds de kleur niet beviel. Nu bevalt de foto me weer niet, maar ik kan niet wachten om het te delen ;) Ik had bij de uilen nieuwe vleugels en poten uitgeprobeerd en ik vind het resultaat zelf helemaal goed. Precies zoals ik het wil. Eigenlijk was het hart hieronder eerder in de maak, maar het gekleurde vleugelloos uiltje lag al langer en omdat ik het taupe hart aan iemand kado wilde geven moest ik die nieuwe vleugels toch ergens uit proberen. Mijn lieve vriendinnetje had ik verteld dat ik iets voor haar ging maken. Ik wilde iets proberen met het kleiner hart en waarom voor haar? Gewoon omdat ze me accepteert zoals ik ben al 20 jaar lang. We zijn de laatste...

Ik was altijd van het niet afmaken. Dat wil zeggen ik begon aan honderd en een ding en niets maakte ik klaar. Creatief gezien dan. Het ging de laatste jaren al beter maar sinds ik mama ben, ben ik op dat front in positieve zin veranderd. Ik vond en vind het nu wel belangrijk om iets af te maken. Dat is ook de reden dat ik nooit aan grote dingen zal beginnen, naja zeg nooit nooit. Ik las vaker blogs of berichten op internet waar mensen schreven dat ze tig dingen in een mand genaamd "onafgemaakt" hadden liggen. Dat zou mij nooit gebeuren. Maar sinds ik met Sjun bezig ben gebeurt het wel eens. Gewoon omdat het niet anders kan. Vorig weekend behaalde mijn vader zijn pensioengerechtigde leeftijd en jeetje! Wat geniet die man van zijn wel verdiende pensioen, de eerste dag tenminste, maar hij kon niet anders we waren immers een weekendje weg. Hij is van de categorie als je stopt met werken val je om, klinkt niet fijn maar er zijn van die mensen die altijd hard werken, teveel ook, ...

Afgelopen week was ons oudste zoontje jarig, ik besloot zelf de traktatie te maken, maar doen niet alle ouders dat? Maar om nou alweer met snoep aan te komen? En nee hoor, ik ben echt niet zo'n mama die haar kinderen helemaal volstopt met biologische producten en alleen maar groente en fruit, helemaal niet *schaam*. Ik vond het leuk om wat te maken waar ze iets aan hebben. Dus geen snoep, maar een blijvend iets. Het werd een sleutelhanger, een huisje dat ik zag in het boekje leuks met lapjes  en aangezien er van dat huisje geen patroon in stond, heb ik het zelf maar gemaakt. Alleen vond ik het toch zielig als de kinderen geen snoep hadden, dat dan weer wel. Dus ik hing er wat snoepsleutels aan, de kinderen noemt het "speentjes". Grappig was dat er later in de klas wel nog het blijvend iets lag, maar de snoepjes gevlogen waren, volgende keer toch maar weer een zak snoep? Toen ik de foto van de huisjes op Facebook plaatste merkte ik al gauw dat mama's en andere...

Allereerst eendje Kwek waaraan ik deze week de laatste hand legde, hier is hij: Ik zocht hem al een tijdje op internet, althans zijn patroon. Uiteindelijk bleek het makkelijker dan gedacht het patroon komt namelijk uit het boekje Zoomigurumi wat gewoon in mijn kast op mij stond te wachten. En met dat boekje ben ik nog lang niet klaar!! Wat ik wilde vertellen vandaag.... Mama, het is wel leuk dat je nu een echte winkel hebt! Uhm.. een echte winkel? Waar heb je het over schat? Ja hier in het hok, het lijkt hier wel een winkel! Nou dat zijn gewoon mijn hobby spullen maar dan in de opgeruimde variant hoor. Ik vind het een winkel en als ik hier een mandje pak dan kan ik daar de spullen in doen en kom ik bij jou betalen.. Zo begon het gesprek tussen mijn zoon afgelopen week. Mijn winkel (lees: berghok) of zullen we het MIJN ATELIER noemen, klinkt beter ;) Mijn atelier dus, was grondig aan een opruimbeurt toe. En aangezien mijn hubby zijn onlangs gevonden passie, ka...

HOERA!! Ik ben weer peettante geworden en wederom van een klein snoezig meisje. Wat ben ik blij! Ik zit zelf ook helemaal op een rose wolk. 's avonds ging ik haar meteen bewonderen en wat was het weer een perfect kindje. Voor mijn eerste controle was ze er weer goed uitgekomen. Ik heb helaas zo'n sensortje dat baby's scant. Doordat mijn eerste kindje niet zo perfect en gezond was gaat dat radartje telkens weer werken als er een kindje in de familie komt en pas dan kan ik het loslaten. Klinkt allemaal erg wazig en vaag maar bij onze eerste zag ik meteen dat er iets mis was en ondanks alle artsen, verloskundigen, kraamzorg, familie en vrienden zeiden dat het niet zo was, bleek het achteraf wel zo. Nou, eerste controle gelukt! ZE IS PERFECT ;) Nu hopen dat het zo blijft. Dat was de medische kant. Ik ben zo verliefd! Nooit gedacht dat ik verliefd op een vrouw zou worden  maar dit kleine meisje, heeft net als mijn andere petekindje mijn hart gestolen. Wat een dotje! Uite...

Wat vind ik het leuk om naamslingers te maken! Toen ik zo'n slinger voor het eerst zag dacht ik "ow, das iets wat zo gepiept is, uurtje?" Uhm... niks is minder waar. Het begint al bij stof knippen, knip maar eens een paar rechthoeken, dat gaat niet zomaar, dan zul je eerst moeten aftekenen, dan knippen, maar knip niet scheef want dan kun je de volgende weer eerst recht gaan maken (ervaring). Inmiddels wat slingers verder kan ik mededelen dat ik overgestapt ben op een rolmes en een degelijke snijmat inclusief quilt liniaal, kost wat, maar het scheelt een hoop werk. Toch zul je ook daar handigheid in moeten krijgen. Mijn allereerste slinger was voor mijn neefje, ik geloof dat ik er enthousiaster over was dan hij, maar dat mag de pret niet drukken. Het was voor mij een uitdaging om deze te maken, maar er volgden meer, veel meer. De laatste die ik heb ik gemaakt was voor broer en zus. Eentje wat ik heel bijzonder vond om te maken was die voor het dochtertje ...