Doorgaan naar hoofdcontent

Naailes

Hilarisch! Als ik eraan terug denk ;)
Heel wat jaren geleden besloot ik samen met mijn BFF (zo heet dat tegenwoordig) op naailes gegaan, we struinen heel internet af voor DE perfecte locatie alwaar we onze technieken wilden gaan leren.

We kwamen terecht in een plaats waar zij nu vlakbij woont. We mochten een keer van te voren gaan kijken wat we ook heel enthousiast deden. Nadat we na enige tijd zoeken de “naaischool” gevonden hadden kwamen we terecht in zo’n echt atelier, beetje kleiner dan onze voorstelling maar echt zo’n typisch naai atelier waar de spelden overal liggen, evenals de stofjes en prulletjes. Een echte modevakschool!
De juf bleek een vriendelijke dame met een lieve zachte stem. We schreven ons in, wisten waar de koffie en thee stond (heel belangrijk!) en de week erna mochten we gaan.

Ik had zo’n perfect naai koffertje van kunststof, je kent ze wel, maar dat maakte plaats voor een scrapbook-organizer / tote bag, ik heb de benaming even moeten navragen bij Jeroen van Harlekino, sinds ik in contact ben gekomen met mijn eigen creativiteit met stipt mijn favoriete hobbywinkel, nog steeds, kijk op de website van Harlekino. Deze site is tevens een webshop, ze doen altijd hun best om zelf de moeilijkst te krijgen hobbymaterialen toch ergens vandaan te toveren. Dat wilde ik nog even vermelden.




Die scrapbook-organizer werd bij mij dus een sewing-bag, heel handig want onderin zit zo’n schijf (maar die ben ik inmiddels kwijt) zodat de sewing bag ook kan ronddraaien. Mijn vriendin deed ik er ook meteen eentje kado, wel zo handig. Ik kocht een schaar, kopspelden, centimeter, zoom liniaaltje, krijtjes kortom bepakt en bezakt gingen we richting modevakschool.

Daar aangekomen vroeg de juf wat we wilden maken. Wat we wilden maken? We komen voor naailes! Goed, we zochten beiden een patroon uit zij een blouse en ik een rok, dat was les 1. Is dit makkelijk vroeg ik aan de juf? Ja hoor! Achteraf gezien is een plooirok (!) geen goed project voor een beginner. Na 3 lessen patroon tekenen (lees: overtrekken uit het boek) mocht ik gaan knippen en lussen, het werd er niet beter van.
De voering alvast plooien en strijken, dat mocht ik thuis doen. Volgens mij ben ik nooit achter de naaimachine geraakt op de modevakschool want bij dat strijken ging het mis, de voering was weg toen ik de plooi zorgvuldig gestreken had op strijk-stand- katoen. Zo kon ik natuurlijk niet meer terug.
Maar hey, ik gaf niet op! Ik maakte nog een broekje voor mijn inmiddels geboren zoontje, of ja, ik begon aan een broekje ;)
En uiteindelijk gaf ik de moed op. Naaien was niks voor mij.

Ik, een illusie armer, zwoer dan ook om nooit meer een naaimachine aan te raken en de modevakschool heb ik nooit meer bezocht, mijn vriendinnetje heeft het langer vol gehouden maar tijdens het vervaardigen van haar eerste project was ze nog ontzettend gegroeid of de stof op onverklaarbare wijze gekrompen, anders weet ik het ook niet. Hoewel zij naderhand nog complete carnavalspakken heeft gemaakt, dat dan weer wel.

Inmiddels een jaar of 8 verder kan ik naaien *kuch*. En hoewel kleren me nog steeds tegenstaan, ben ik toch soms trots dat ik me alles zelf geleerd heb, beetje hulp van mama af en toe. Maar toen ik spullen aan het uitzoeken was voor een goed doel vond ik dit stofje.


En vraagt dat stofje nou niet om een stoere trui (desnoods pyjama) voor mijn jongste zoontje? Ja toch, dus ik kruip weer achter de naaimachine met als doel “het vervaardigen van kleding, in plaats van slingers” patroontje, lussen, boord,  JA ik ga het weer proberen!
Maar  wanneer deze happening gaat plaatsvinden? Tja dat weet ik nog niet.

Reacties

Renate zei…
Ik vind het toch zo heerlijk om je verhalen te lezen Linda!! Je bent echt een goede schrijfster!!
Veel plezier met het naaien!!
Liefs van Renate

Populaire posts van deze blog

Haakpatroon drupje (makkie!!)

Leren Labels

Onlangs had ik een leuke mailwisseling met de in mijn ogen ontwerpster van de leren labels. Na het eerste contact (lang geleden ;) over de voortzetting van leren labels maken (toen zij stopte) hadden we duidelijk een mis communicatie. Aangezien ze nu ook door het hele land worden verkocht en genoeg creatievelingen ze ook zelf maken mogen de mijne ook online en gewoon verkocht worden! Natuurlijk ga ik anderen niet onder de veren schieten aangezien ik altijd vind dat je elkaar dingen moet gunnen (jaja die gun-factor is heel belangrijk in het leven), hanteer ik de gewone prijzen. Natuurlijk komt er binnenkort ook weer een nieuwe actie, deze keer met leren labels!! Mocht je er al gebruik van willen maken of info willen, stuur met dan via facebook een pb-tje of stuur een mailtje naar sjunbylinda@gmail.com.

Per 20 februari 2016 zijn enkel nog gestempelde (stempelinkt) labels verkrijgen en de labeltjes met een ster, handmade logo, of uitgestanst hart verkrijgbaar..
Er zullen wel nog labels via…

Labels

Ik ben helemaal into labels, knoopjes. lintjes en dat soort flauwekul *zoals mijn vader het altijd noemt*.
Je kan er nooit genoeg van hebben.

Nu ben ik zo'n typje, morgen besteld-eergisteren in huis. Aangezien ik ook alle mijn spullen zelf met de hand maak *jaja ook met een naaimachine natuurlijk* weet ik dat het in de praktijk net even iets anders werkt. Dingen die ergens op de plank liggen kunnen best dezelfde dag op de post, althans zo redeneer ik, maar handgemaakt duurt langer, je hebt er wat extra werk mee, er gaat weleens wat mis en het enige wat je wilt is een tevreden klant.

Ook met de leren rondjes die ik bestelde bij Mez11, kon het met niet snel genoeg gaan, toch heb ik mezelf deze keer weten te bedwingen om niet al na een dag een PB te sturen. Gelukkig maar want zodra ze arriveerden bleken ze het geld weer meer dan waard. Ze kosten € 1,00 per stuk en je kunt ze bestellen via haar blog waarop ook haar facebook pagina staat, ze heeft altijd leuke win acties en binnenkort …